توجه شود که پاسخ های خانم دکتر ماریت زاهدی نیک، صرفا به صورت عمومی بوده و حتما باید قبل از اجرا با پزشک مربوطه مشورت های لازم صورت گیرد.

روش برخورد با کودک پرخاشگر

0 امتیاز
37 بازدید

یکی از همسایگان ما یک پسر ۲ ساله‌دارد که بسیار پرخاشگر است به خصوص مواقعى که ‌اطراف یا منزل آنها شلوغ می شود (مهمان دارند). چگونه باید با او رفتار کرد؟

سوال شده مهر 8, 1395 در روانشناسی توسط m.tehrani (90 امتیاز)

1 پاسخ

0 امتیاز
ریشه یابی پرخاشگری در کودکان گام اول مواجه با کودک پرخاشگر است.بطورکلی دونوع پرخاشگری داریم:

پرخاشگری خصمانه: رفتاري‌ است‌ كه‌ به‌ منظور صدمه‌ و آزار رساندن‌ به‌ ديگري‌ان ابراز مي ‌شود و هدف‌ در آن‌ صرفاً آزار رساندن‌ است .

پرخاشگری وسیله ای: رفتاري‌ است‌ كه‌ فرد به‌ وسيله‌ آن‌ خواستار به‌ دست ‌آوردن‌ هدفي‌ ديگر است‌ و ابداً قصد حمله‌ به‌ ديگران‌ يا اذيت‌‌ آنها را ندارد.

گاهی پرخاشگری ریشه در عدم توجه به کودک وگاهی ریشه در نهادینه شدن یک رفتار نادرست برای رسیدن به خواسته کودک دارد تا جاییکه میتواند رفتار ومقابله نادرست والدین منجربه تبدیل شدن این پرخاشگری بشکل کلامی یا برخورد فیزیکی شود.پس پراهمیت ترین اقدام،نحوه برخورد سنجیده وبجا با کودک درمواجه با پرخاشگری است.بعنوان مثال اگر کودک 2 ساله بوده وخواسته اش  باگریه همراه است،بهتراست او را بقل کرده ونوازشش کنیدو برایش توجیه کنید که چه رفتار نابجایی انجام میدهد واگر درست رفتار کند چه امتیازهایی خواهد داشت. این نوع واکنش رفتاری در کودک 2 ساله ، هدف دار نیست و کودک به علت مشکلات جسمی و یا تعارضات درونی، مشکلات خود را به صورت گریه ، نق زدن ، پرخاشگری ، بی خوابی، امتناع از خوردن غذا و بی اختیاری ادرار و مدفوع نشان می دهد .اگر کودک در حال پرخاشگری است ،به گریه ها و جیغهای او واکنش نشان نمیدهیم وتنها بغلش میکنیم ،نازش میکنیم چون بچه 2 ساله ناراحت میشود اما نه نگاهش میکنیم و نه با او حرف میزنیم،زمانیکه گریه بچه تمام شد با او صحبت میکنیم.بیشترین بار هیجانی را حرف زدن و نگاه کردن دارد ،با نگاه نکردن و صحبت نکردن ،کودک متوجه متفاوت بودن رفتار والدین نسبت به گذشته خواهد شد.دروضعیت قرارگرفتن کودک 2 ساله در حال پرخاشگری از تکنیک بی اعتنایی و بی توجهی کمک بگیرید.زمانیکه که کودک پرخاش میکند و با جیغهایی که میزند به خواسته خود میرسد، یاد میگیرد برای رسیدن به خواسته خود، تنها راه پرخاش کردن وجود دارد.پس در کنار او باشید و فقط سکوت کنید،کارهای عادی خود را انجام دهید.با بی اعتنایی،کودک متوجه میشود، رفتار نابجایش طرفدار نداشته و باعث ایجاد فاصله او از مادر یا پدرش شده.از 6 ماهگی باید تکنیک بی توجهی در حین پرخاشگری فرزندمان را تمرین کنیم. حال اگر کودک بیش از 2 سال داشته باشد چگونه رفتار کنیم؟ کودکی که بیش از 2 سال دارد را بلند نمیکنیم فقط نازش میکنیم.کودک متوجه حضور پدر و مادر خواهد شد اما نه با او حرف میزنند و نه نگاهش میکنند بنابراین هیچ لذتی نبرده و امتیازی نمیگیرد ویاد میگیرد رفتارش را کنار بگذارد. وقتی با بی توجهی به رفتار او از کنارش رد شویم،کودک یاد میگیرد در مواجه با خواسته هایش راه دیگری را امتحان کند.اگر این رفتار پرخاشگری با تقدیر و به نوعی باج دادن والدین همراه باشد،کودک یاد میگیرد هرجا نیازویا خواسته ای داشت ،بدنبالش باید پرخاش کند و به این ترتیب عاقبت او تبدیل شدن به فردی خواهد بود که مجموعه ای از رفتارهای زشت و ناپسند مانند زورگویی و مردم آزاری را برای رسیدن به خواسته هایش پیش میگیرد.در خانواده باید چارچوب و قوانین وجود داشته باشد و برای کودک مشخص شود که مطابق قوانین خانواده رفتار کند،او می آموزد پرخاشگری و جیغ زدن نوعی خارج از قوانین عمل کردن است.

حال اگرریشه جیغ زدنها، پرخاشگریست،باید از تکنیکهای درمان رفتارهای خشن استفاده کرده و بچه را تنبیه کرد.البته تنبیه حد و اندازه دارد و لزوما هر تنبیه به معنی تنبیه فیزیکی نیست.تنبیه فیزیکی نادرست،باعث ایجاد احساس بدی ازکودک درخود میشود و اورا افسرده وبیشتراز قبل پرخاشگرمیکند وممکن است عزت نفس او را تا پایان عمر از او بگیرد. ممکن است کودک،در پاسخ تنبیه نابجا و اشتباه ،احساس کند مورد آزار قرارگرفته ونتوانسته خشم خودرا ابراز کند ،اکنون با پرخاشگری به کاهش اضطراب خود میپردازد. اين‌ جا پرخاشگري‌ وسيله‌ اي‌ است‌ كه‌ كودك‌ با توسل‌ به‌ آن‌ مي ‌خواهد به‌ هدف‌ خود يعني‌ كاهش‌ اضطراب‌ دست‌ يابد.پس برای آموزش به فرزندان خود صبورباشید.وقتی شما کودک را نابجا تنبیه کنید،این بدین معناست که حق باشماست وکارشما درست است ،این رفتار سبب میشودکودک ازبزرگسالش تقلیدکرده و در آینده بدلیل ایجاد حس انتقام ،به دیگران نیز صدمه بزندوبه دلیل عدم اعتمادبنفس قادر به برقراری ارتباط سالم با دیگران و حتی پیداکردن دوست مناسب برای خود نخواهد بود.

رژیم غذایی نادرست ،خواب وسایر عوامل محیطی نیزمیتواند،پرخاشگری و ایجاد حس تندخویی در کودک را تشدید کند.بعنوان مثال مصرف بیش از اندازه سردی ها ، تنقلات، کاکائو، نمک و سرکه باعث تحریکات عصبی کودک و تماشای تلویزیون و بازی های رایانه ای بیش از یک ساعت در روز باعث تشکیل امواج مخرب در مغز کودک و عصبانیت او می شود ، کم خوابیدن کودک نیز باعث افزایش لجبازی می شود ، خواب شب مهم تر از خواب روز است چون در خواب روزانه عواملی نظیر نور و صدا باعث بر هم خوردن ریتم خواب می شود و کودک با وجود خواب زیاد ، پس از بیداری آرامش ندارد .

خاطرنشان میشویم،لجبازی در سنین بین 2تا5سال طبیعیست وکودک بدلیل خودمختاری دوست ندارد به حرف والدین گوش دهد و تنها راه چاره اش،استفاده از همان قانون خانواده است.پس درقوانین خانواده،درکنارتفهیم ساعت غذا خوردن و خوابیدن ،حدود وچارچوبها ی رفتاری وتابلوهای ورودممنوع حریم خانواده را نیزبه کودکان خود بیاموزید.
پاسخ داده شده مهر 20, 1395 توسط m.zahedi (180 امتیاز)
ویرایش شده مهر 20, 1395 توسط m.zahedi
...